1. Autystycy mają problemy organizacyjne niezależnie od inteligencji lub wieku. Pomoc powinna byś udzielana w jak najłatwiejszy sposób – przyczepienie obrazka ołówka do okładki zeszytu, podanie dokładnego spisu, co powinno być zrobione. Chwal, jeżeli uczeń będzie o czymś  pamiętał. Nie krytykuj, gdy coś mu nie wyjdzie. Dziecko może zacząć wierzyć w to, że nie jest w stanie pamiętać.
  2. Osoby takie wydają się mieć najbardziej wysprzątaną szafkę i biurko albo najbardziej nieporządną. Ci, którzy mają problem w utrzymaniu porządku wymagają pomocy w sprzątaniu. Należy pamiętać, że uczniowie z autyzmem nie podejmują świadomej decyzji, aby być nieporządnymi. Ucz ich małymi kroczkami, bez przymusu.
  3. Osoby cierpiące na autyzm mają problem z myśleniem abstrakcyjnym i pojęciowym. Jeżeli musisz posłużyć się zwrotem abstrakcyjnym, pomóż autystykowi zrozumieć, używając wskazówek, rysunków, opisów. Staraj się nie używać ogólnikowych zwrotów „dlaczego to zrobiłeś”. Unikaj pytań wymagających opisowych odpowiedzi. Bądź tak precyzyjna/y w wypowiedziach do takiego ucznia, jak to tylko możliwe.
  4. Narastanie problemów z zachowaniem może wskazywać na narastanie stresu. Stres może być wywołany poczuciem „utraty kontroli”. Czasem jedynym sposobem na zniesienia stresu jest fizyczne opuszczenie sytuacji stresującej. Można ustalić „bezpieczne” miejsce lub osobę, gdzie uczeń może pójść, gdy sytuacja go przerasta.
  5. Nie odbieraj złego zachowania, jako osobistej porażki. Osoby te nie są manipulantami. Najczęściej złe zachowanie jest wynikiem wysiłku włożonego w wykonanie różnych zadań, które mogą być dezorientujące, wywołujące strach, zakłopotanie.
  6. Dzieci te posługują się i interpretują mowę dosłownie. Unikaj idiomów, żartów opartych na podwójnym znaczeniu wyrażeń, sarkazmu, pseudonimów.
  7. Interpretowanie mimiki i języka ciała może sprawiać im wielkie problemy.
  8. Jeżeli uczeń ma kłopot ze zrozumieniem zagadnienia – podziel je na mniejsze części, zmień sposób tłumaczenia, użyj innej techniki uczenia (wizualna, słowna, dotykowa).
  9. Unikaj nadmiernego omawiania. Używaj krótkich zdań. Dziecko może mieć kłopot ze zrozumieniem głównego problemu i „wyłapaniem” najważniejszych informacji.
  10. Przygotowuj ucznia do wszelkich możliwych zmian w otoczeniu takie jak: zastępstwo, spotkania, zmiana rozkładu zajęć. Używaj schematów, planów i rysunków.
  11. Staraj się uczyć dziecko zachowań odpowiednich do wieku w miarę jego dorastania.
  12. Aby uzyskać postęp w rozwoju niezbędne jest stosowanie tych samych zasad dotyczących wymagań, pochwał i traktowania dziecka w domu i szkole,  także w wakacje.
  13. Bądź świadoma, że bodźce słuchowe i wizualne mogą być odbierane przez autystyka, jako „za dużo” lub „za mało”. Przeanalizuj zmianę miejsca, gdy zajdzie taka potrzeba.
  14. Jeżeli autystyczny uczeń zaczyna powtarzać te same pytania lub argumentacje, przerwij to, zanim przeistoczy się to w monotonną „litanię”. Mało skuteczne jest w takim przypadku udzielanie kolejnych logicznych odpowiedzi.

Nie polegaj na uczniu, że przekaże informacje rodzicom. Kontaktuj się z rodzicami tak często, jak to tylko możliwe. Ciągły kontakt rodziców i szkoły jest niezbędny.